Mes malesh të lartë e të thella lugina,
Ku bora shkëlqen me ngjyra të argjënda,
Me të egërit lumenj me ngjyra turkese,
Që rrjedhin krenar mes kryelartave gryka.
Atje ku shqipja ka ngritur folenë,
Dhe flutërimit të saj rrufeja iso i mban,
Ngrihet Toskëria, Mbretëresha Antike,
E tempujve antik e atyre hyjnore,
Dodonë e Tomorr,Bylis e Antigone,
E mbretërve antik dhe atyre të rinj,
Me Pirron shqiponje dhe Aliun luan,
Toka e legjendave ajo e heronjëve,
E trimave krenar me zemër të zjarrtë.
Fustanella e bardhë si bora e mëngjezit,
Valvitet krenare mbi historinë e saj.
Çdo palë e saj një amanet e betim antik.
E bijve të saj të lidhur në besë e në gjak.
Jelek i zi qëndisur me ar, të gjerë krahët e tij,
Si krah shqipe hapur ndër luftra rinë.
Në netët e kohëve antike e të reja bashkë,
Kur dallgë e zezë afron,një kushtrimi lartësohet,
Ngrihen toskët të parë si ngaherë si ata s'ka.
Në gjak një janë ata, në zemër fort e mbajnë.
Eshtë foleja e shqiponjës,djalë luanin ajo ka.
Kur zjarri mer dhenë,Trebeshinë e Tomor bashkë,
Tepelenes e Janinë tamburet kushtrimin thrrasin
Ngrihen shqipet shkumbojnë lumenjtë poshtë,
Bashkë me to edhe luginat, amaneti edhe besa.
Prinë Aliu, prinë Luani,biri saj dhe i rrufesë,
Ndjekin pas fustanellat si ortek i bardhë poshtë.
Shpatë e tij shpatë e parë fustanellat atë kanë.
Eshtë ajo e Tafil Buzit kapedan mbi kapedan.
Toskëri moj nëna jonë,moj fisnike shoqe rrallë,
Moj e bukura tokë e diellit,dhe e gjakut të lavdisë.
Bijtë e tu shqipe mali,trima janë me shokë rallë.
Penë e pushkë shpirtin bashkë,bijtë e tu në trimëri.
Janë kurora e Toskërisë, trimërisë dhe lavdisë.
Toskëri moj Mbretëreshë ti shkëlqen dhe do shkëlqesh,
Fisnikrinë ke në gjak , bijtë e tu në besë te ty..
Albert Pasho
Free Blogger Albert Pasho
